مثل اينكه بگويند : للّه علىّ ان اعتكف يوما لا ازيد . و امّا در استيجار و نيابت لازم است به همانطورى كه ملتزم بآوردن آن شده‌اند انجام دهند لذا اگر ملتزم به آوردن دو روز شده همان مقدار را بياورد نهايت اگر بخواهد عمل صحيح باشد شرط است كه آن را كامل نموده و يك روز ديگر به آن بيافزايد اگرچه آن يك روز را معتكف از طرف خود اضافه كند گو اينكه اگر در استيجار مثلا يكروز را هم نياورد استحقاق اجرت را دارد و اكمال و اتمامش بر او واجب نمىباشد . و در ذيل سبب دوّم فرموده : گذشتن دو روز بطور مطلق اتمام اعتكاف را واجب و روز سوّم را لازم مىنمايد اگرچه اصل اعتكاف مستحبّ بوده باشد چه آنكه اخبار و رواياتى دلالت بر آن دارد . مؤلف گويد : از جمله اين اخبار حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 404 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن يعقوب ، از عدّه‌اى اصحاب ، از احمد بن محمّد ، از ابن محبوب ، از ابى ايّوب ، از محمّد بن مسلم ، از ابى جعفر عليه السّلم قال : اذا اعتكف يوما و لم يكن اشترط فله ان يخرج و يفسخ الاعتكاف و ان اقام يومين و لم يكن اشترط فليس له ان يفسخ ( و يخرج ) اعتكافه حتّى تمضى ثلاثة ايّام . و سپس بعد از حكايت قول شيخ در مبسوط مىفرماين : بنابر مشهور كه گرفتن دو روز موجب واجب شدن روز سوّمش مىشود بايد اين حكم را بهر سومى تعدّى داد ، پس با گرفتن روز چهارم و پنجم